Om u de beste gebruikservaring te kunnen bieden, gebruiken wij cookies. Voor meer inhoudelijke informatie en het onderscheid die wij hier in maken, verwijzen wij u door naar ons cookiebeleid.

Accepteer cookies

Zuid-Holland

Friesland

Groningen

Drenthe

Overijssel

Flevoland

Noord-Holland

Utrecht

Methoden van monitoring

Er zijn verschillende manieren om te monitoren of gegevens over de visstand te verzamelen.

Standaard visstandbemonstering

De STOWA (onderzoeksbureau van de Unie van Waterschappen) heeft richtlijnen opgesteld voor bemonstering van de visstand. Deze zijn te vinden in het Handboek Vissstandbemonstering. Door gebruik te maken van deze richtlijnen is het mogelijk om de uitkomsten van visstandbemonsteringen op verschillende wateren en over verschillende perioden te vergelijken.

KRW-monitoring

De Kaderrichtlijn Water verplicht de waterbeheerders om eens per drie jaar de visstand te bemonsteren. Daarnaast dient er iedere zes jaar een uitgebreide bemonstering plaats te vinden.

De waterbeheerders voeren deze bemonsteringen doorgaans niet zelf uit, maar besteden dit uit aan gespecialiseerde adviesbureaus. De adviesbureaus schakelen voor de uitvoering doorgaans beroepsvissers in.
Een aantal beroepsvissers beschikt inmiddels over het Keurmerk Visstandbemonstering. Zij hebben daarvoor via de Combinatie van Beroepsvissers een praktijkopleiding gevolgd voor het uitvoeren van KRW-bemonsteringen volgens de STOWA-richtlijnen. Naast de nodige kennis beschikken deze beroepsvissers tevens over de vereiste vistuigen en verwerkingsmaterialen.

Deze Keurmerkvissers zijn te vinden op de website van de Combinatie van Beroepsvissers.

MWTL-monitoring

Op de rijkswateren wordt al sinds 1992 de Monitoring van de Waterstaatkundige Toestand des Lands (MWTL) uitgevoerd. Een onderdeel hiervan is visstandmonitoring. De visstand wordt ieder voorjaar en ieder najaar bemonsterd in een zestiental kerngebieden van de benedenlopen tot de bovenloop van de Maas en Rijntakken in Nederland.

De MWLT-bemonsteringen worden zowel actief als passief gedaan. De passieve monitoring wordt uitgevoerd met fuiken. De actieve bemonstering wordt uitgevoerd met een kuil en electrovisserij. Vanwege de sluiting van een groot deel van de rijkswateren voor de visserij met aalvistuigen, is de passieve monitoring op een groot deel van de rijkswateren gestaakt. De sluiting van de visserij is een maatregel van de rijksoverheid als gevolg van het overschrijden van de voedselveiligheidsnorm voor dioxines in paling. Het stopzetten van de passieve MWTL-monitoring maakt een einde aan een unieke monitoringsreeks op de rijkswateren, waardoor de ontwikkeling van de visstand op de rijkswateren veel minder goed gevolgd kan worden.

Vangstregistratie beroepsvissers

Beroepsvissers komen vrijwel dagelijks en gedurende vele jaren op de wateren waar zij vissen. Daarbij gebruiken ze vaak ook nog verschillende vismethoden. Zo krijgen zij een goed beeld van het aanwezige visbestand. Uit de gegevens van beroepsvissers zijn ook goed trends af te leiden.

Voorwaarde is natuurlijk wel dat de beroepsvissers hun vangst en vangstinspanning registreren. Een goede vangstregistratie geeft inzicht in trends in de visstand, de onderlinge verhouding van vissoorten en de leeftijdsopbouw van een vispopulatie.

De vangst kan worden uitgedrukt in CPUE (catch per unit of effort), of in gewoon Nederlands: de vangst per visserij-inspanning. Bijvoorbeeld:
* voor monitoring van de glasaalintrek met een kruisnet geldt: de CPUE is gelijk aan de vangst per keer dat het kruisnet gedurende de nacht wordt opgehaald.
* Voor een sportvisser geldt: de CPUE is de vangst per hengeluur of (minder precies) de vangst per visdag.

Hengelvangstregistratie

Hengelvangstregistratie (HVR) is het registreren van de vangsten van hengelsessies. Daarbij worden de vangst per soort en lengteklasse, de visduur en de locatie vastgelegd. Sportvissers kunnen hun vangsten bijhouden via de website www.mijnvismaat.nl. Zo is het mogelijk een beeld te krijgen van de visstand en de effecten van het gevoerde visstand- en visserijbeheer.

 Net als bij de vangstregistratie door beroepsvissers, heeft HVR als pre dat het zich uitstrekt over een langere periode en continu plaatsvindt. Daarnaast is het een relatief eenvoudige en goedkope manier om informatie te krijgen over het visbestand, en dan met name het visbestand aan witvis en roofvis

Sportvissers vissen sinds 2009 niet meer gericht met de hengel op aal. Met de peur wordt nog wel op aal gevist. Om het beeld over de aalstand zou compleet mogelijk te maken, moet de HVR ook gegevens bevat over de vangsten van onbedoeld met de hengel gevangen aal en aal die met de peur is gevangen.

Naast HVR door individuele sportvissers, is het ook mogelijk om HVR bij viswedstrijden uit te voeren. Deze monitoring is beter te sturen en levert betrouwbaardere gegevens, omdat de vismethode redelijk gestandaardiseerd is. Zo is er bijvoorbeeld bij viswedstrijden op het Amsterdam-Rijnkanaal een verplichte registratie van de aantallen en gewichten van de gevangen vis (steekproefsgewijs).